Hé, Brent hier! 👋
Een van de bouwers. Vraagje? App me even direct.
Voedselbosbouw levert elke week iets anders op, en daarmee valt de gewoonte weg waarop een winkel draait. Je klant kan niet elke zaterdag langskomen op de kans dat er wat is, dus houd je hem alleen vast als jij hem laat weten wanneer er iets is. Dat vraagt twee dingen: een manier om hem te bereiken, die je vraagt op het moment dat hij bij je afrekent, en een bericht dat je stuurt als er iets rijp is en niet als er nieuws is.
Wie dat een jaar volhoudt, verkoopt aan mensen die al weten wat ze aan je hebben. Dat scheelt uitleggen, en het scheelt zoeken.
Bij een winkel komt een klant terug uit gewoonte. Hij weet wat er ligt en wanneer de deur open is. Bij jou klopt allebei niet: de ene week hangt de tafel vol en de andere week is er vrijwel niets.
Eén lege rit kost je die klant. Niet uit boosheid, maar omdat hij het de volgende keer niet meer probeert. Wie tevergeefs is gekomen, wacht tot hij het toevallig hoort, en dat hoort hij niet.
Daarom draait het bij jou om. De klant volgt jouw agenda niet; jij meldt je bij hem. Dat is geen extra werk bovenop de verkoop, dat ís de verkoop: het bericht dat er noten zijn, is het moment waarop ze verkocht worden.
Het enige zekere moment waarop iemand voor je staat, is als hij betaalt. Daarna is hij weg en heb je geen manier meer om hem te bereiken.
Vraag daar dus om één manier om contact te leggen, en verder niets. Een telefoonnummer of een mailadres, zijn naam erbij, en wat hij kocht. Dat laatste is meer waard dan het lijkt: wie vorig jaar kweepeer meenam, is de eerste die je belt als er weer kweepeer is.
Zeg er in één zin bij waarvoor je het gebruikt: dat je een bericht stuurt als er iets te halen is, en dat hij het altijd kan laten stoppen. Dat is geen formaliteit, want daar hangt de regel aan die hieronder staat.
Berichten met een commercieel doel per mail, sms of app mag je alleen sturen als de ontvanger daar vooraf toestemming voor gaf. Voor je eigen klanten geldt een uitzondering. Contactgegevens die iemand je gaf toen hij iets bij je kocht, mag je gebruiken om hem over je eigen gelijksoortige aanbod te schrijven. De voorwaarde is dat je hem kosteloos en op een makkelijke manier de gelegenheid gaf om daartegen bezwaar te maken, zowel toen je de gegevens opschreef als in elk bericht dat je daarna stuurt (Telecommunicatiewet, geldende tekst op wetten.overheid.nl, nagekeken augustus 2026).
In elk bericht moet bovendien staan wie je werkelijk bent en waar hij kan vragen om ermee te stoppen: een geldig postadres of een nummer (dezelfde bron, augustus 2026).
Praktisch komt het hierop neer. Aan wie bij je kocht mag je schrijven wat er rijp is. Aan een lijst namen die je ergens vandaan hebt, mag dat niet.
Houd het bericht bij drie dingen: wat er is, wanneer het te halen valt, en tot wanneer. Voeg er per soort de zin bij waarmee je uitlegt wat het is en wat je ermee doet, want de helft van je lezers is dat vergeten.
Stuur niet elke week iets. Een bericht zonder oogst went, en wat went wordt weggeklikt. Bij jou is de zender juist de oogst zelf: er komt bericht omdat er iets is.
Wie zijn berichten in één keer wil versturen, leest bij alle berichten op één plek hoe dat loopt. En wat er per soort uit te leggen valt staat op een eigen pagina.
Er komt een reeks weken zonder bericht, en dat is precies wanneer mensen je vergeten. Twee dingen helpen daartegen, en geen van beide vraagt een oogst.
Het eerste is dat je zegt wanneer het weer zover is. Niet welke soort en niet hoeveel, alleen dat het over een week of drie begint. Het tweede is dat je iets verkoopt dat niet aan de week gebonden is, zoals wat je hebt gedroogd of ingemaakt.
Verkoop je aan een kok of een winkel, dan hoort de lege week niet in een bericht maar in je afspraak. Wat je daarover vastlegt, staat bij de voorwaarden die je zelf stelt.
Bij genoeg vaste klanten dient zich een andere vorm aan. Niet elke week opnieuw verkopen, maar een afspraak over ritme en bedrag: iemand betaalt per maand hetzelfde en krijgt wat er die week is.
Dat draait de onzekerheid om. Jij weet wat er binnenkomt voordat je weet wat er rijp is, en hij hoeft niet elke keer te beslissen. Wat er dan per periode geregeld moet worden, staat bij abonnementenbeheer.
Het is wel een afspraak die je pas maakt als je weet wat je gemiddeld kunt leveren. Reken op minstens één oogstjaar voordat je die stap zet.
Alles hierboven begint bij iemand die al een keer bij je kocht. Die groep groeit niet vanzelf, en hij loopt elk jaar een beetje leeg: mensen verhuizen, en een deel komt gewoon niet meer.
Reken erop dat je er elk jaar nieuwe bij moet vinden, en dat dat langzamer gaat dan verkopen. Iemand die je vandaag voor het eerst vindt, staat morgen nog niet met een tas bij zijn auto. Dat is geen reden om ermee te wachten, wel om er niet op te rekenen als er deze week iets weg moet.
Waar mensen zoeken die willen kopen, en wat er dan over je te vinden moet zijn, staat bij voedselbosbouw in Nederland. Die pagina gaat over de eerste keer; deze over alle keren daarna.
Wil je dit een keer doorlopen met iemand die meekijkt, stuur ons dan een bericht en vertel wat er in je bos staat en aan wie je nu verkoopt. Wij plannen een afspraak in en sturen je vooraf een korte vragenlijst. Die invullen is het enige wat wij van jou vragen; je antwoorden gebruiken wij om het gesprek voor te bereiden. In dat gesprek kijken we mee met hoe je het nu doet, en wat er daarna ingesteld moet worden doen wij. Je hebt daarbij contact met ons zelf.
Hé, Brent hier! 👋
Een van de bouwers. Vraagje? App me even direct.